Lasy Opalu. Tom 1

Akcja komiksu Lasy Opalu tom 1 rozgrywa się w tytułowym świecie. Krainie pełnej gęstych lasów i pradawnej magii. Świat ten od dawien dawna rządzony jest przez okrutnych kapłanów światła. Według pewnej legendy przekazywanej z pokolenia na pokolenie, kres ich władzy może przynieść potomek heretyka Coharsa, którego nadejścia wielu oczekuje. Tym wybrańcem okazuje się być główny bohater komiksu Darko. Młodzieniec z małej wioski, którego życie bardzo mocno się odmieni. Musi on bowiem sprowadzić wygnanych Tytanów, unikając przy tym wielu niebezpieczeństw.

Fabuła pierwszego tomu serii jest ciekawa. Narracja jest tu sprawna i klarowna. Autor prowadzi czytelnika przez kolejne etapy historii bez zbędnych dłużyzn, umiejętnie przeplatając sceny akcji z momentami budowania napięcia i ekspozycji świata. Tempo jest przy tym dobrze wyważone.

Przewracając kolejne strony albumu trudno jednak nie odnieść wrażenia, że już gdzieś to widzieliśmy. Oczywiście, w każdej opowieści fantasy znajdziemy pewne powtarzalne elementy, ale w przypadku tego komiksu widać je bardzo wyraźnie. Tajemnice lasu, ukryte moce, zagrożenia i oczywiście określone przeznaczenie bohatera. Wszystko to jest zrealizowane w sposób bezpieczny, bez większego ryzyka i z minimalnym eksperymentowaniem.

Choć przez cały tom pojawia się kilka momentów, które mogłyby rozwijać wątek w ciekawszym kierunku, fabuła zaskakuje jedynie w bardzo małym stopniu.

Czy jest to znacząca wada tytułu? Wszystko zależy od tego co czytelnik będzie oczekiwać od historii. Miłośnicy prostej, ale zapewniającej dużo dobrej rozrywki fantastyki będą bowiem z albumu zadowoleni. Bardziej wymagający konsument popkultury przeczyta album z zaciekawieniem, ale bardzo szybko o nim zapomni...

Twórca „Lanfeusta z Troy” wraca z nową serią. Fajnie. Tym razem rzecz jest bardziej klasyczna, bardziej typowa, ale nadal bardzo, bardzo dobra. Komu odpowiada heroic fantasy o ratowaniu wszystkiego, ale takie lekkie, a zarazem brutalne, gdzie bohater wybraniec, mocni wrogowie i ładne kobiety, może śmiało poznać.






Co tu dużo mówić, twórcy tej serii nie bawią się w odkrywanie nowych fantastycznych lądów, chcą się po prostu dobrze bawić odtwarzając motywy, które doskonale znają i ta zabawa udziela się nam. Tak to wygląda. czy to źle? Nie, bo nawet jeśli nie znajdujemy tutaj nic nowego, całość czyta się lekko i przyjemnie. Sprawnie napisana rzecz, z dobrą akcją i sporą dozą uroku. Bardziej to takie męskie fantasy – czego innego spodziewać się po tym scenarzyście, prawda? – ale tak naprawdę nie ma to znaczenia, bo kto gatunek lubi, znajdzie coś dla siebie.



Tylko trochę szkoda, że szata graficzna to jednak nie drugi „Lanfeust”, bo niezła jest, ale… No trochę niewprawna mam wrażenie, trochę czasem coś tu zgrzyta, nie do końca wpada mi w oko, ale i nie jest zła. Po prostu liczyłem na coś lepszego, acz chociaż i tu co prawda nie ma żadnego novum, takie ilustracje zawsze nieźle się sprawdzają i pasują, nawet jeśli nie zawsze są jakieś super. Super za to jest wydanie, a całość warto polecić. Oczywiście „Lasy Opalu” to zaledwie pierwszy tom.