Pamiętniki Wisienki. Ostatni z pięciu skarbów. Tom 3

Wisienka to nastoletnia dziewczynka, miłośniczka tajemnic. Uwielbia obserwować ludzi i na tej podstawie tworzyć niesamowite historie ich życia. Jakoś tak się zawsze składa, że napotykane na jej drodze postacie skrywają w sobie sekrety, które uśpione przez długie lata, dzięki determinacji bohaterki, wychodzą na światło dzienne. Tak jest i tym razem, a wszystko za sprawą nowej szkolnej introligatorki – Sandry i tajemniczej szkatułce skrywającej „pierwszy z pięciu skarbów”...


„Pamiętniki Wisienki” to wyjątkowe komiksy, inne od przytoczonych powyżej tytułów. Tu nie ma miejsca na żarty. Jest tajemniczo, nostalgicznie, a zarazem niezwykle kojąco dla serca. Historie, które odkrywają Wisienka i jej przyjaciółki pełne są nadziei i miłości. Po lekturze staniecie się lepszymi ludźmi. Przynajmniej na jakiś czas.
Przepiękne wydanie w twardej oprawie, niesamowite grafiki, niebanalna opowieść. To recepta na komiks dla każdego. Może nawet dorośli więcej wyciągną z tych historii niż ich dzieci? Oby...
Więcej na blogu Zwykłej Matki

Seria Komiksy są super, pokazała że w temacie komiksów dla dzieci powiedziano bardzo dużo. To są nie tylko albumy czysto rozrywkowe, ale i niosące jakieś przesłanie, mądre i zabawne. Kolejna seria to publikacje nagrodzone w konkursie imienia Janusza Christy. Całkiem niedawno przeczytałem już trzeci tom nowej serii, wpisujący się w opowieści nie tylko zabawne, ale i z morałem. Jest to kolejny tom serii która odniosła oszałamiający sukces we Francji. Nosi on tytuł „Ostatni z pięciu skarbów”.

O tej części możemy przeczytać, że:
Zbliża się Boże Narodzenie. Rozmyślania o prezentach dla najbliższych, ubieranie choinki z mamą nie są dla Wisienki przeszkodą, aby rzucić się w wir kolejnej detektywistycznej przygody. Wręcz przeciwnie. Czyżby to magia świąt sprawiła, że wszystkie te rzeczy w jakiś niewytłumaczalny sposób wiążą się ze sobą? No bo dlaczego młoda introligatorka Sandra, która bardzo często zagląda do biblioteki, nie lubi Świąt? Co łączy ją z Wisienką poza miłością do książek? Skąd smutek w jej oczach i dziwne kłopoty z pamięcią? Pytań jest coraz więcej, a kiedy Wisienka i jej przyjaciółki zostają zaproszone przez dziewczynę do pracowni introligatorskiej i w zakurzonym składziku znajdują kuferek z zapisaną kartką w środku, nic już nie będzie w stanie ich powstrzymać od przeprowadzenia śledztwa, które krok po kroku pozwoli cofnąć się Sandrze do czasów dzieciństwa, aby zmierzyć się z jego traumami.

Trzeci tom Wisienki to najlepszy z dotychczas wydanych. Nastrojowa świąteczna opowieść dla całej rodziny. W sam raz by podarować komuś na Gwiazdkę choć jeszcze trochę czasu do tej okazji zostało.

ŚWIĄTECZNA WISIENKA

Pierwszy tom „Pamiętników Wisienki” był tylko albo aż niezłą, za to bardzo przyjemnie zilustrowaną rozrywką dla całej rodziny. Drugi już zdecydowanie bardziej urzekł mnie fabułą, dostarczając bardziej życiowej opowieści. Po trzeci sięgnąłem jednak głównie dlatego, że rzecz traktuje o Bożym Narodzeniu, jednym z moich ulubionych, jeśli nie ulubionym okresie roku. I nie żałuję, bo chociaż jeszcze daleko mi do wejścia w świąteczną atmosferę, przy „Ostatnim z pięciu skarbów” bawiłem się bardzo przyjemnie i poczułem nawet całkiem sporą dawkę sentymentu, który połaskotał tkwiące gdzieś we mnie struny, pamiętające odczuwaną tylko w dzieciństwie magię Świąt.

Jest zima, pada śnieg, rok powoli się kończy, a co za tym idzie zbliżają się Święta Bożego Narodzenia i jak każde dzieci, tak i Wisienka, myśli już o choince, prezentach i tym, podobnych rzeczach. Ale oczywiście nie byłaby sobą, gdyby nie wpadała na trop jakiejś zagadki, którą należałoby rozwiązać. I rzeczywiście, a na dodatek jest to zagadka mocno z Gwiazdką związana.
Wszystko dotyczy niejakiej Sandry, młodej introligatorki o smutnych oczach, która wydaje się mieć problemy z pamięcią. Ale skąd się one biorą i co to właściwie oznacza? Skąd ten smutek? I dlaczego Sandra tak bardzo nie lubi Świąt Bożego Narodzenia? Wisienka i jej przyjaciółki znów zaangażują się w śledztwo, które pozwoli młodej kobiecie wrócić do dzieciństwa i zmierzyć się z traumami. Ale czy wyjdzie zwycięsko z tego starcia?

Należę do ludzi, którzy chociaż uwielbiają Święta Bożego Narodzenia, uważają, że jest dla nich czas tylko w konkretnej porze roku i niemal z alergiczną odrazą reagują na wszelkie próby wciskania gwiazdkowej atmosfery już w październiku czy listopadzie – a tak niestety robią sklepy na każdym niemal kroku. Alergią też powinienem reagować na wydawanie jesienią komiksów tego typu, ale tak nie jest. Z jednej strony dlatego, że wypuszczane w ciągu roku różne serie – czy to „Kaczogród”, czy „Garfield”, czy wreszcie „Fistaszki” – w ten czy inny sposób niemal za każdym razem oferują gwiazdkowe opowieści, więc już trochę przywykłem. Z drugiej strony zawsze mogę z takim albumem zaczekać do grudnia – nic mu się przecież nie stanie. Z trzeciej zaś wreszcie jeśli komiks jest dobry, nie ma znaczenia, kiedy toczy się akcja, i tak warto go poznać.

A „Pamiętniki Wisienki” są dobre. To po prostu miła, pouczająca lektura, dzieciom niosąca konkretne przesłanie i wartości, dorosłym zaś serwująca porcję sentymentów. Są tu przygody, jest akcja, tajemnice i wreszcie klimat, który jest naprawdę przyjemny i udany. Do tego dochodzi udana szata graficzna: prosta, cartoonowa kreska spotyka się tu z nastrojowym kolorem, dodającym jej realizmu. Wszystko zaś wieńczy świetne wydanie w twardej oprawie, na papierze kredowym i o dużym formacie. „Pamiętniki Wisienki” to po prostu dobry komiks dla dzieci. Warto go poznać, a i na świąteczny prezent dla młodych czytelników będzie, jak znalazł.