/
Świat Akwilonu. Ziemie Ogona. Ma'a-kuru. Tom 3
Chwilowo niedostępny
Ładowanie...
Powiadom o dostępności
Szczegóły produktu
- Data wydania
- 27 sie 2025
- Seria/Cykl
- ŚWIAT AKWILONU, ZIEMIE OGONA
- Oprawa
- miękka
- Scenarzysta
- Olivier Peru
- Ilustrator
- Bertrand Benoît
- Tłumacz
- Maria Mosiewicz
Więcej informacji
| EAN | 9788328169135 |
|---|---|
| SKU | 101285706 |
| Liczba stron | 64 |
| Data wydania | 27 sie 2025 |
| Multiformat | oprawa miękka |
| Seria/Cykl | ŚWIAT AKWILONU, ZIEMIE OGONA |
| Wymiary | 21.5x29.0cm |
| Oprawa | miękka |
| Wydawca | Egmont |
| Ilustrator | Bertrand Benoît |
| Tłumacz | Maria Mosiewicz |
Świat Akwilonu. Ziemie Ogona. Ma'a-kuru. Tom 3
„Ziemie Ogona” to piąta (po „Elfach”, „Krasnoludach”, „Orkach i goblinach” oraz „Magach”) seria rozgrywająca się w Akwilonie – jednym z największych komiksowych uniwersów fantasy. Fabuła nowego cyklu przenosi nas na Ogonię, tajemniczy ląd położony na dalekim wschodzie świata.
Pod mury Setanki, największego miasta Kwalundii, podchodzi armia nieumarłych. Obrońcom udaje się odeprzeć wroga, ale zagrożenie nie minie do czasu, aż Juka’eyo, władca miasta, odkryje, kto i dlaczego wysłał przeciwko niemu hordę bestii zwanych ma’a-kuru. Wodza czeka daleka wędrówka do regionu słynącego z pradawnych cmentarzysk i odradzania się mrocznego życia...
Świat Akwilonu wymyślili dwaj francuscy scenarzyści specjalizujący się w opowieściach mitycznych, baśniowych i fantastycznych: Jean-Luc Istin („Merlin”, „Les druides”) i Nicolas Jarry („Zmierzch bogów”), którzy do współpracy zaprosili wielu doświadczonych twórców. Trzeci album opowieści o Ziemiach Ogona został napisany przez Oliviera Peru („Mjöllnir”, „In Nomine”, „Zombie”, „Orki i gobliny” „Elfy”), a zilustrował go Bertrand Benoit („Brocéliande”, „Oracle”, różne historie ze świata Akwilonu).
Recenzje (1)
Ten produkt nie ma jeszcze żadnych recenzji
Możesz być pierwszą osobą, która podzieli się swoją opinią i pomoże innym w dokonaniu wyboru!
Dodano:
Recenzja użytkownika sklepu
POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Scenarzysta Olivier Peru koncentruje się głównie na misji odkrycia kto stoi za najazdem nieumarłych. Opowieść może więc wydawać się dość trywialna i jednowymiarowa, ale twórca kreśli fabułę z dużą precyzją, jednocześnie rozwijając charakter Juka’Eyo.
Narracja utrzymuje tempo poprzez zmiany akcji między obroną miasta a ekspedycją. Każda scena ma tutaj znaczenie i wpływa na rozwój bohatera oraz jego relacje z innymi postaciami. Ton opowieści jest nieustępliwy i pozbawiony sentymentów, co wzmacnia dramatyzm sytuacji. Autor wprowadza do fabuły elementy zemsty, intryg i konfliktów między plemionami Kwalandii.
Konflikty i sojusze między plemionami są przedstawione w sposób klarowny i pełen napięcia. Rozbudowane wątki wojenne dodają głębi fabule i podkreślają wysoką stawkę wydarzeń. Ciekawym zabiegiem jest dodanie do scenariusza elementów kulturowych, inspirowanych Afryką i Inuitami, co wzbogaca świat przedstawiony i czyni go bardziej autentycznym. Część tych pomysłów jest tu jednak trochę zbyt powtarzalna.
Opowieść od początku do końca balansuje między brutalnością, heroizmem i politycznymi rozgrywkami. Autor umiejętnie łączy akcję z atmosferą tajemnicy i mroku. Wprowadza on również pewne odniesienia do wcześniejszych wydarzeń w uniwersum, te są jednak podane w taki sposób aby historia była zrozumiała dla nowych czytelników.
Juka’Eyo jest charyzmatycznym i nieustępliwym przywódcą, którego decyzje kształtują losy plemion. Wódz pokazuje zarówno siłę, jak i determinację w obronie Setanki i wyprawie przeciwko Ma’a-kuru. W trakcie rozwoju fabuły autor ciekawie rozwija tą postać pokazując różne jego oblicza.
Niestety nie można tego samego dobrego powiedzieć o innych występujących tu bohaterach. Reszta postaci włącznie z tymi pozornie ważniejszymi dla historii są tu nijakie. Mają oni strasznie miałki charakter i tak naprawdę stanowią tylko dodatek do pierwszoplanowego Juka’Eyo.
Jeśli chodzi o samą akcję, to ta prezentuje się tu bardzo dobrze. Jest dynamiczna i pełna emocjonujących starć z nieumarłymi przeciwnikami. Oczywiście opiera się ona na sprawdzonych schematach fantasy. Prowadzi to do tego, że kilka scen jest w pewien sposób przewidywalnych. Nie należy więc od tego elementu oczekiwać niczego nadzwyczajnego, ale i tak jest on satysfakcjonujący dla czytelnika...
Narracja utrzymuje tempo poprzez zmiany akcji między obroną miasta a ekspedycją. Każda scena ma tutaj znaczenie i wpływa na rozwój bohatera oraz jego relacje z innymi postaciami. Ton opowieści jest nieustępliwy i pozbawiony sentymentów, co wzmacnia dramatyzm sytuacji. Autor wprowadza do fabuły elementy zemsty, intryg i konfliktów między plemionami Kwalandii.
Konflikty i sojusze między plemionami są przedstawione w sposób klarowny i pełen napięcia. Rozbudowane wątki wojenne dodają głębi fabule i podkreślają wysoką stawkę wydarzeń. Ciekawym zabiegiem jest dodanie do scenariusza elementów kulturowych, inspirowanych Afryką i Inuitami, co wzbogaca świat przedstawiony i czyni go bardziej autentycznym. Część tych pomysłów jest tu jednak trochę zbyt powtarzalna.
Opowieść od początku do końca balansuje między brutalnością, heroizmem i politycznymi rozgrywkami. Autor umiejętnie łączy akcję z atmosferą tajemnicy i mroku. Wprowadza on również pewne odniesienia do wcześniejszych wydarzeń w uniwersum, te są jednak podane w taki sposób aby historia była zrozumiała dla nowych czytelników.
Juka’Eyo jest charyzmatycznym i nieustępliwym przywódcą, którego decyzje kształtują losy plemion. Wódz pokazuje zarówno siłę, jak i determinację w obronie Setanki i wyprawie przeciwko Ma’a-kuru. W trakcie rozwoju fabuły autor ciekawie rozwija tą postać pokazując różne jego oblicza.
Niestety nie można tego samego dobrego powiedzieć o innych występujących tu bohaterach. Reszta postaci włącznie z tymi pozornie ważniejszymi dla historii są tu nijakie. Mają oni strasznie miałki charakter i tak naprawdę stanowią tylko dodatek do pierwszoplanowego Juka’Eyo.
Jeśli chodzi o samą akcję, to ta prezentuje się tu bardzo dobrze. Jest dynamiczna i pełna emocjonujących starć z nieumarłymi przeciwnikami. Oczywiście opiera się ona na sprawdzonych schematach fantasy. Prowadzi to do tego, że kilka scen jest w pewien sposób przewidywalnych. Nie należy więc od tego elementu oczekiwać niczego nadzwyczajnego, ale i tak jest on satysfakcjonujący dla czytelnika...
Dodano:
Recenzja użytkownika sklepu
POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Scenarzysta Olivier Peru koncentruje się głównie na misji odkrycia kto stoi za najazdem nieumarłych. Opowieść może więc wydawać się dość trywialna i jednowymiarowa, ale twórca kreśli fabułę z dużą precyzją, jednocześnie rozwijając charakter Juka’Eyo.
Narracja utrzymuje tempo poprzez zmiany akcji między obroną miasta a ekspedycją. Każda scena ma tutaj znaczenie i wpływa na rozwój bohatera oraz jego relacje z innymi postaciami. Ton opowieści jest nieustępliwy i pozbawiony sentymentów, co wzmacnia dramatyzm sytuacji. Autor wprowadza do fabuły elementy zemsty, intryg i konfliktów między plemionami Kwalandii.
Konflikty i sojusze między plemionami są przedstawione w sposób klarowny i pełen napięcia. Rozbudowane wątki wojenne dodają głębi fabule i podkreślają wysoką stawkę wydarzeń. Ciekawym zabiegiem jest dodanie do scenariusza elementów kulturowych, inspirowanych Afryką i Inuitami, co wzbogaca świat przedstawiony i czyni go bardziej autentycznym. Część tych pomysłów jest tu jednak trochę zbyt powtarzalna.
Opowieść od początku do końca balansuje między brutalnością, heroizmem i politycznymi rozgrywkami. Autor umiejętnie łączy akcję z atmosferą tajemnicy i mroku. Wprowadza on również pewne odniesienia do wcześniejszych wydarzeń w uniwersum, te są jednak podane w taki sposób aby historia była zrozumiała dla nowych czytelników.
Juka’Eyo jest charyzmatycznym i nieustępliwym przywódcą, którego decyzje kształtują losy plemion. Wódz pokazuje zarówno siłę, jak i determinację w obronie Setanki i wyprawie przeciwko Ma’a-kuru. W trakcie rozwoju fabuły autor ciekawie rozwija tą postać pokazując różne jego oblicza.
Niestety nie można tego samego dobrego powiedzieć o innych występujących tu bohaterach. Reszta postaci włącznie z tymi pozornie ważniejszymi dla historii są tu nijakie. Mają oni strasznie miałki charakter i tak naprawdę stanowią tylko dodatek do pierwszoplanowego Juka’Eyo.
Jeśli chodzi o samą akcję, to ta prezentuje się tu bardzo dobrze. Jest dynamiczna i pełna emocjonujących starć z nieumarłymi przeciwnikami. Oczywiście opiera się ona na sprawdzonych schematach fantasy. Prowadzi to do tego, że kilka scen jest w pewien sposób przewidywalnych. Nie należy więc od tego elementu oczekiwać niczego nadzwyczajnego, ale i tak jest on satysfakcjonujący dla czytelnika...
Narracja utrzymuje tempo poprzez zmiany akcji między obroną miasta a ekspedycją. Każda scena ma tutaj znaczenie i wpływa na rozwój bohatera oraz jego relacje z innymi postaciami. Ton opowieści jest nieustępliwy i pozbawiony sentymentów, co wzmacnia dramatyzm sytuacji. Autor wprowadza do fabuły elementy zemsty, intryg i konfliktów między plemionami Kwalandii.
Konflikty i sojusze między plemionami są przedstawione w sposób klarowny i pełen napięcia. Rozbudowane wątki wojenne dodają głębi fabule i podkreślają wysoką stawkę wydarzeń. Ciekawym zabiegiem jest dodanie do scenariusza elementów kulturowych, inspirowanych Afryką i Inuitami, co wzbogaca świat przedstawiony i czyni go bardziej autentycznym. Część tych pomysłów jest tu jednak trochę zbyt powtarzalna.
Opowieść od początku do końca balansuje między brutalnością, heroizmem i politycznymi rozgrywkami. Autor umiejętnie łączy akcję z atmosferą tajemnicy i mroku. Wprowadza on również pewne odniesienia do wcześniejszych wydarzeń w uniwersum, te są jednak podane w taki sposób aby historia była zrozumiała dla nowych czytelników.
Juka’Eyo jest charyzmatycznym i nieustępliwym przywódcą, którego decyzje kształtują losy plemion. Wódz pokazuje zarówno siłę, jak i determinację w obronie Setanki i wyprawie przeciwko Ma’a-kuru. W trakcie rozwoju fabuły autor ciekawie rozwija tą postać pokazując różne jego oblicza.
Niestety nie można tego samego dobrego powiedzieć o innych występujących tu bohaterach. Reszta postaci włącznie z tymi pozornie ważniejszymi dla historii są tu nijakie. Mają oni strasznie miałki charakter i tak naprawdę stanowią tylko dodatek do pierwszoplanowego Juka’Eyo.
Jeśli chodzi o samą akcję, to ta prezentuje się tu bardzo dobrze. Jest dynamiczna i pełna emocjonujących starć z nieumarłymi przeciwnikami. Oczywiście opiera się ona na sprawdzonych schematach fantasy. Prowadzi to do tego, że kilka scen jest w pewien sposób przewidywalnych. Nie należy więc od tego elementu oczekiwać niczego nadzwyczajnego, ale i tak jest on satysfakcjonujący dla czytelnika...
Świat Akwilonu. Ziemie Ogona. Ma'a-kuru. Tom 3