Batman. Ostatni rycerz na Ziemi. Tom 1

Batman - albo jak kto woli Człowiek Nietoperz - po raz pierwszy pojawił się na łamach komiksu w 1939 roku. Postać ta została stworzona przez Boba Kane’a i Billa Fingera, a autorzy wzorowali się na takich postaciach jak Zorro, czy nawet Sherlock Holmes. Po traumatycznych przeżyciach z dzieciństwa, Bruce Wayne, w przebraniu rozprawia się ze złoczyńcami w swoim rodzinnym mieście jakim jest Gotham City. Nie ma żadnych supermocy: jego bronią są intelekt, sprawność fizyczna i niezwykłe gadżety, którymi są nafaszerowane jego pojazdy na przykład. Jako jeden z najbogatszych ludzi, może sobie na to pozwolić. Komiks ten doczekał się mnóstwa adaptacji na potrzeby telewizji, czy kina i wraz ze Supermanem jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych bohaterów. A mnie los rzucił w kierunku kolejnego tomu który nosi tytuł „Batman. Ostatni rycerz na Ziemi”.

O tym komiksie możemy przeczytać, że:

Bruce Wayne budzi się w Azylu Arkham w przyszłości odległej o dwadzieścia lat. Jest młody. Zdrowy. Sęk w tym, że wszystko wskazuje na to, że… nigdy nie był Batmanem. Aby odkryć tajemnicę swojej przeszłości, Mroczny Rycerz wyrusza na wyprawę przez nieznany świat – po drodze spotyka futurystyczne wersje byłych wrogów i przyjaciół. W podróż zabiera upiornego towarzysza – głowę Jokera zamkniętą w słoju. Jakimś cudem wciąż żywa głowa złoczyńcy staje się przewodnikiem Batmana po zdewastowanym świecie. Aby odkryć przyczynę tej koszmarnej przyszłości, bohater będzie musiał odnaleźć nieprawdopodobną siłę stojącą za zniszczeniem świata, który kiedyś znał. To może być ostatnia historia z Batmanem, jaką kiedykolwiek opowiedziano...

Od początku tworzenia Batmana duet Snyder Capullo stawiał na klimaty rodem z horroru i thrillera. Teraz serwuje nam zwieńczenie swoich pomysłów w opowieści rodem z postapo połączonej z horrorem i typowym detektywistycznym superhero. A wszystko to w dobrym komiksie wartym poznania. Capullo jak zawsze serwuje nam mroczne, pełne szczegółów ilustracje. Dobrze stonowany kolor idealnie do nich pasuje. Dzięki temu komiks jest klimatyczny i dynamiczny i ogląda się go z przyjemnością.

POWRÓT CZŁOWIEKA NIETOPERZA

Komiksy o Batmanie mają niejednego reformatora. Do największych z nich należą zdecydowanie Frank Miller (dzięki „Powrotowi Mrocznego Rycerza” i „Rokowi pierwszemu”), Alan Moore („Zabójczy żart”), Grant Morrison („Azyl Arkham”) i Jeph Loeb („Długie Halloween”, „Mroczne zwycięstwo”). Scotta Snydera trudno zaliczyć do tego grona, ale jego „Trybunał sów” wywołał niemałe zamieszanie i jest już uważany za klasyczną opowieść z Mrocznym Rycerzem. I chociaż kolejne komiksy z tej serii w jego wykonaniu nie zawsze zachwycały, wciąż pozostają warte uwagi. I taki jest też album „Batman: Ostatni rycerz na Ziemi”, który czerpie co prawda ze zgranych schematów, ale robi to w niezłym stylu.

Przyszłość odległa od nas o dwadzieścia lat. Właśnie w takim świecie budzi się Bruce Wayne, który znajduje się obecnie w Azylu Arkham. Problem w tym, że nadal jest młody, jest zdrowy i przede wszystkim nie jest Batmanem. A raczej należałoby powiedzieć, że nigdy nim nie był…
Co tu właściwe się dzieje? Tego nasz bohater będzie musiał się dowiedzieć. By odkryć to, co kryje jego przeszłość, Bruce wyrusza w podróż przez świat zupełnie dla niego obcy, a jednak zaludniony zupełnie nowymi wersjami ludzi, których kiedyś znał: tak wrogów, jak i przyjaciół. W całej tej wyprawie towarzyszy mu zamknięta w słoiku, wciąż żywa głowa Jokera. Głowa, która staje się jego przewodnikiem. Ale były Batman nie ma jeszcze pojęcia czym tak właściwie przyjdzie mu się zmierzyć. Czy ta przygoda Mrocznego Rycerza stanie się jednocześnie jego ostatnią?

Superbohater budzi się w szpitalu psychiatrycznym i okazuje się, że jego dotychczasowe życie mogło być jedynie wymysłem szalonego umysłu. Któż z nas nie zna tego schematu? To już klisz, którą tylko w ostatnim czasie w Polsce mogliśmy czytać np. w „Moon Knight” Jeffa Lemiera czy „Wolverine, tom 2” Jasona Aarona, a oni przecież ani nie byli pierwsi, ani najlepsi. Czy Snyder zrobił to lepiej? Nie, ale jego dzieło nie zawodzi, jako dobra rozrywka z Batmanem.

Snyder, podobnie jak przed laty Miller czy Pope, zabiera nas w przyszłość Batmana, z tym że u niego przyszłość wcale może nie być przyszłością. A jednocześnie całość jest równie sentymentalna, co millerowski „Powrót Mrocznego Rycerza” a właściwie nawet bardziej, bo Miller bardziej skupił się na analizie sytuacji społeczno-politycznej, zabawie schematami i przesłaniu. Snyder tymczasem nie ma takich ambicji, chce dostarczyć po prostu dobrej rozrywki i robi to w udany sposób. „Batman: Ostatni rycerz na Ziemi” nie przejdzie co prawda do historii, ale za to każdemu miłośnikowi serii dostarczy niezłych przeżyć.

Najlepsze w całości i tak są jednak ilustracje Grega Capullo. Ten niezapomniany dzięki swojej pracy dla „Spawna”, gdzie przyćmił nawet prace Todda McFarelane’a, artysta znakomicie ożywiał „Batmana” Snydera i to samo robi w tym albumie. Jego kreska jest dopracowana i pełna detali, a całość odpowiednio mroczna i dynamiczna. Wszystko to razem wzięte daje nam dobry, momentami nawet bardzo, komiks z Mrocznym Rycerzem. Przyzwoitą rozrywkę superhero, która ze względu na sentymentalny ton i dziwność rodem z komiksów typu „Headlopper” (żywa głowa!) warta jest uwagi, jeśli jesteście miłośnikami Gacka.