Y – ostatni z mężczyzn. Tom 5

Brian K. Vaughan należy do elity światowych scenarzystów, a jego fabuły mają coś w sobie i kształtują wyobraźnie ludzką na całym świecie. Jednakże nie będę wychwalał go za wszystkie komiksy, lecz skupię na najważniejszym!<br/><br/>"Y: Ostatni z mężczyzn" powstał i był wydawany na rynku amerykańskim od 2002 do 2008 roku, początkowo w sześćdziesięciu zeszytach, a później w kilku zbiorczych i specjalnych edycjach. W tym samym czasie został nagrodzony kilkunastoma prestiżowymi nagrodami, a w tym trzema Eisnerami! <br/><br/>Z kronikarskiej uczciwości chcę zaznaczyć, iż po raz pierwszy na naszym rynku komiks ten próbowało wydać nieistniejące Manzoku. <br/><br/>Nakładem tego edytora (w latach 2008-2009) można był przeczytać trzy zbiorcze tomiki z planowanych dziesięciu. Historia Manzoku jest mi dobrze znana, lecz życie nie uznaje próżni i nie ma tego złego, a co by na dobre nie wyszło, gdyż dzięki wydawnictwu Egmont najnowsza odsłona tej serii została wydana na wypasie, w twardej oprawie ze wspaniałymi dodatkami, z alternatywnymi planszami i okładkami oraz zamknęła się w pięciu ogromnych tomiszczach.<br/><br/>Przede mną leży ostatni z nich, a w którym opowieść Yoricka Browna dobiegła końca! <br/><br/>Jego postapokaliptyczna opowieść drogi rozpoczęła się 17 lipca 2002 roku, w momencie kiedy umarli (prawie) wszyscy mężczyźni na Ziemi, ale także prawie wszystkie zwierzęta o męskim chromosomie.<br/><br/>Przeżył on i jego małpka (kapucynka) zwana pieszczotliwie w skrócie Ampem, ale... początkowo astronauci będący w kosmosie. Bliska mu rodzinnie pani prezydent USA wysłała do niego kobiecą grupę specjalną, a składającą się z naukowców i agentek.<br/><br/>Ekipa ta miała rożne zadania i chroniła go, lecz i kobitki chciały także odkryć lek i uratować ludzkość, zaś kluczem do tego był nasz Yorick Brown.

Od tego momentu ruszyła opowieść drogi w której każdy najmniejszy skrawek i wątek był istotny dla rozwiązania sprawy, a każda postać wnosiła coś do fabuły. Przez całą tą opowieść naszego Yoricka chroniła agentka 355, a wszelakie rany łatała mu pani doktor Allison Mann, a od pewnego czasu była z nimi podwójna agentka Rose. <br/>Przez ten cały czas wiele kobiet oraz grup np. amazonek, lub z armii Izraela i z rożnych przyczyn polowało na nich. A oni przez pięć lat walczyli, uciekali po całym świecie i ciągle szukali lekarstwa, lecz i przez całą tą pięcioletnią drogę nasz Yorick poszukiwał swojej ukochanej Beth. A która w momencie wybuchu zarazy była w Australii. Aczkolwiek Yorick na przestrzeni tych lat był poddawany ciągłym przeobrażeniom i pokusom, lecz w finalnie z nieroztargnionego chłopaka stał się dojrzałym facetem. Na marginesie, był on jednak ciągle kuszony przez wiele kobiet - cytując słowa piosenki: „był sprawcą wielu ciąż”. Taa!<br/><br/>Najnowsza odsłona zamyka wszystkie poprzednie wątki, w tym uczuciowe, ale w swoim wyrazie i odbiorze jest ogromnie dramatyczna. Np. motyw z doktor Mann okazuje się kluczowy w sprawie wyjaśnienia przyczyny zarazy, aczkolwiek po zapoznaniu się z argumentacją tych przyczyn wybuchu plagi, to jest ona, hmm, mało wiarygodna i odrobinę przekombinowana. <br/><br/>Na szczęście jest to jedyny mankament vel minus w całej tej opowieści! Gdyż reszta tego zagadnienia pokazuje, jak planującym i przewidującym scenarzystą jest Brian K. Vaughan.<br/>Pamiętasz z tomów poprzednich wydarzenia związane z torpedowaniem prac doktor Allison Mann? Zadawaliśmy sobie pytanie. Kto za tym stał?<br/><br/>A odpowiedzi nie było, zaś historia przez cztery tomy podążała dalej i skupiała się na innych sprawach. A tu nagle w ostatnim zbiorczym tomie odszyfrowuje się i wyjaśnia się także ten istotny aspekt. <br/>Bo Brian K. Vaughan nie pozostawił tu niczego przypadkowi! Wymieszał w tym kotle maksymalnie i nadał tej opowieści niesamowitej głębi. Gdzie nawet przewidywalne (na sam koniec) odnalezienie przez Yoricka ukochanej Beth, także nabierze tu nowego wymiaru!<br/><br/>Przewrotek fabularnych jest tu multum, a opowieści szkatułkowych, a czasem retrospekcji znajdziesz więcej niż w poprzednich tomach. W tym wszystkim na deser dostaniesz niebanalny epilog, a który jest wspaniałym zwieńczenie serii. A jeszcze w tym wszystkim pojawi się motyw melodramatyczny (dla prawdziwych fanów tej serii) z pożegnaniem Yoricka z małpką.<br/>Czytelniczko i czytelniku kusi mnie, aby zdradzić Ci więcej, ale nie mogę, bo będziesz się lepiej bawić pochłaniając kolejne strony tej cudownej opowieści.<br/><br/>Dodam uczciwie, iż nie byłoby tego pierwszorzędnego efektu bez quasi realistycznej i czytelnej oprawy graficznej Gorana Sudżuka i Pią Guerry, a która dzięki tuszowaniu Jose Marzana Jr nabrała jednolitego wyrazu artystycznego!<br/><br/>Podsumowując! Ostatni tom tej serii jest godnym jej zwieńczeniem, choć może sam wątek tzn. wytłumaczenia przyczyn plagi można by wyjaśnić jeszcze lepiej, ale reszta "miód i malina"! Reszta jest poezją!<br/>Np. zazębianie się poszczególnych opowieści oraz wiarygodność obrazu postaci i ich charakterów, ale i dbanie o czytelność, o szczegółowość tego przekazu, o wiarygodność, o ukazanie psychologicznych uwarunkowań postępowania jednostki, a jeszcze do tego o wszelakie warstwy rozrywkowe tzn. erotyczne, sensacyjne, kryminalne i przygodowe. Summa summarum, to wszystko świadczy o geniuszu scenarzysty i całej ekipy tworzącej tą serię! <br/>"Y: Ostatni z mężczyzn" pochłonie Cię bezgranicznie!<br/>Polecam!