30 dni nocy. Tom 1

Graficznie zupełnie mi się nie podoba, na szczęście fabularnie jest bardzo dobrze i przeczytałem całość na jednym posiedzeniu :)

Steve Niles i Ben Templesmith wracają w zbiorczym wydaniu 30 dni nocy, serii początkowo ukazującej się pod szyldem niedziałającej już dziś Mandragory, a która za sprawą Egmontu znów znalazła się na sklepowych półkach. Dzisiejszy czytelnik może jednak nie kojarzyć, że wspomniani panowie w czasach świetności TM-Semic, wspomnianej Mandragory oraz Axel Springer Polska, opublikowali kilka innych horrorów w równie upiornym klimacie. I wszystkie są jednakowo dobre.<br/><br/>Egmontowa cegła zawiera jedną historię do tej pory niepublikowaną w Polsce. W konsekwencji na ponad 360 stronach znajdziemy 30 dni nocy, Mroczne dni i Powrót do Barrow, a także galerię dodatkowych rysunków i okładek. Historia zaczyna się w Barrow, niedużym miasteczku na północnym krańcu Alaski, gdzie na 30 dni zachodzi słońce. To właśnie wówczas szeryf Eben i jego żona Stella zauważają nietypową sytuację – dziwnych ludzi maszerujących w kierunku miasteczka. Tak zaczyna się najkrwawsze 30 nocy dla mieszkańców, podczas których wampiry wychodzą na żer.<br/><br/>Chociaż od pierwszej publikacji historii Steve’a Nilesa i Bena Templesmitha minęło 17 lat, to jednak 30 dni nocy nie straciło za wiele ze swojej intensywności. Niles oraz Templesmith oddają wampirom należne miejsce wśród przerażających istot nocy – krwawych, brutalnych, dzikich, których nie można zestawić z romantycznym Zmierzchem czy Pamiętnikami wampirów.<br/><br/>Rysunki, pomimo że ciężkie w odbiorze, razem z fabułą fenomenalnie trzymają klimat i od samego początku budują napięcie. Jedynie Mroczne dni nieznacznie zwalniają akcję, co też nie wychodzi najgorzej dla komiksu, bowiem kiedy z areny schodzą wampiry rozwija się postać Stelli. Niles dba więc, aby czytelnik zbytnio się nie nudził, a równocześnie nie był przytłoczony ilością informacji, czego nie można powiedzieć o wrażeniach płynących ze scenerii. Przez oryginalną wizję graficzną nawet słabsze sceny budzą niepokój i nie pozwalają znaleźć punktu zaczepienia. Niczym przez mgłę oraz gęstą “wodę” śledzimy poczynania tak Stelli, jak i innych bohaterów.<br/><br/>Nie oznacza to jednak, że wszystkie wątki zawarte w albumie są równie dobre. Historia ma swoje mankamenty i postacie pozbawione charakteru. Widać, że autorzy korzystali z dość oczywistych pomysłów, ale przerabiali je na modłę przerażająco krwawych wizji. Pomimo drobnych niedogodności Steve Niles świetnie poradził sobie z emocjonalną stroną opowieści. Wątek romantyczny, czy przyjaźni i poświęcenia, są tu integralną częścią wydarzeń. Nie zaburzają ich, nie zakłócają, a czytając ma się wrażenie, że scenarzysta świetnie balansuje pomiędzy grozą a miłosnymi uniesieniami. Dotyczy to oczywiście głównych bohaterów, a zwłaszcza Stelli, która szukając zemsty coraz bardziej brnie w kontakty z wampirami, co przynosi jej zarówno korzyści, jak i nowe problemy.<br/><br/>Więcej wrażeń na Wypowiemsie.pl:<br/>http://wypowiemsie.pl/recenzja-30-dni-nocy-tom-1/