Adaptacje literatury. Wehikuł czasu

Podróż w czasie.

Temat podróży w czasie to nie tylko wdzięczny obiekt inspiracji, ludzkich marzeń i pragnień, ale także odwieczny cel nauki, który wciąż pozostaje nieosiągalny. No chyba, że mówimy o fikcji literackiej - jeśli o nią chodzi, to wszystko zaczęło się od "Wehikułu czasu", który powraca właśnie do nas w wersji komiksowej.

Londyn, koniec XIX wieku. Grupa przyjaciół spotyka się na kolacji u mężczyzny, który twierdzi, że jest pierwszym podróżnikiem w czasie. Pokazuje on zgromadzonym skonstruowany przez siebie wehikuł czasu i opowiada historię swojej pierwszej podróży – do roku 802 701. Ziemię mieli wówczas zamieszkiwać Elojowie, potomkowie ludzi, żyjący w harmonii, spędzający czas na zabawie i przyjemnościach. Jednak pod ziemią żył inny gatunek: Morlokowie, istoty podobne do małp, które w nocy wychodziły na powierzchnię, aby porywać Elojów. Na dowód, że jego opowieść nie jest fikcją, Podróżnik pokazał swoim gościom kwiaty, podarowane mu przez jednego z Eloji, a potem opuścił ich, by wyruszyć w kolejną podróż…

Klasyczna powieść w komiksowym wydaniu? W dodatku arcydzieło światowej literatury, które zobrazowane jest nie tylko wiernie, ale także - tak po prostu - bardzo ładnie? Czemu nie! Egmontowska seria "Adaptacje literatury" przenosi klasykę w świat komiksu i (trzeba to przyznać) jest to eksperyment niezwykle udany.

„Wehikuł czasu” Herberta George`a Wellsa jest pierwszą powieścią opowiadającą o podróżach w czasie, stanowi również fascynującą metaforę i krytykę nierówności społecznych, panujących w wiktoriańskiej Anglii. Nawiązuje także do stworzonej wtedy teorii degeneracji społeczeństwa.

Autorem komiksowej adaptacji powieści jest scenarzysta działający pod pseudonimem Dobbs, znany u nas z serii Papieże w historii („Jan Paweł II”), natomiast rysunki wykonał francuski rysownik Mathieu Moreau.

Komiks zaskakuje wiernością zobrazowania oryginalnej fabuły, która nic nie traci w rysowanej formie. Dodatkowo trzeba przyznać, że kreska jest bardzo ładna i bardzo dobrze pasuje ona do zilustrowanych za jej pomocą treści. Odświeżona w taki sposób klasyka może tylko i wyłącznie do siebie zachęcić!

Egmont Polska - dziękuję.

#wehikułczasu #adaptacjeliteratury #egmontpolska #egmont #światkomiksu #cosnapolce #comicbook #komiks #dladzieci #komiksdladzieci #comicbookforkids

https://cosnapolce.blogspot.com/2023/06/adaptacje-literatury-wehiku-czasu-dobbs.html

Herbert George Wells to jeden z pionierów literatury fantastyczno-naukowej. Jego powieści takie jak „Wehikuł czasu”, „Niewidzialny człowiek” czy „Wojna światów” należą już do klasyki gatunku. Był on również autorem utopii, traktatów i dzieł encyklopedycznych. Herbert syn Josepha Wellsa i Sarah Neal. W czasie studiów został redaktorem czasopisma „The Science School Journal”, gdzie w 1888 ukazała się pierwsza wersja późniejszego „Wehikułu czasu". W latach 1902 - 1906 należał do Towarzystwa Fabiańskiego, które głosiło ideały o podłożu socjalistycznym. Podróże do Rosji stanęły u podłoża katastroficznych wizji w powieściach Wellsa i sprawiły, że wiele z jego książek jest przepełnionych pesymistycznymi wizjami świata.

Londyn, rok 1900. Grupa przyjaciół spotyka się na kolacji u mężczyzny, który twierdzi, że jest pierwszym podróżnikiem w czasie. Gospodarz pokazuje zgromadzonym skonstruowany przez siebie wehikuł czasu i opowiada historię swojej pierwszej podróży - do roku 802 701. Ziemię mieli wówczas zamieszkiwać Elojowie, potomkowie współczesnych. Na dowód, że jego opowieść nie jest fikcją, Podróżnik pokazał swoim gościom kwiaty, podarowane mu przez jednego z Eloje, a potem opuścił ich, by wyruszyć w kolejną podróż...

Powieść należy do klasyki literatury fantastyczno-naukowej, a przedstawiona w formie komiksu zyskuje niesamowity obraz pełen malowniczych i nadzwyczajnych postaci i miejsc. Akcja, jak to zazwyczaj jest w komiksach, przebiega szybko i płynnie się ją czyta. Pod osłoną niezwykłych historii i wydarzeń, książka ma ważne przesłanie. Stanowi metaforę i krytykę nierówności społecznych XIX - wiecznej Anglii i nawiązuje do stworzonej wówczas teorii degeneracji społeczeństwa.

Uważam, że warto sięgać po takie klasyki w formie komiksu, ponieważ jest to forma przystępna dla każdego. Łatwiej czytelnikowi zrozumieć lekturę, a z czasem sięgając po oryginalne wydanie, prostsza stanie się interpretacja dzieła.
A.L.
Szkolny Klub Recenzenta