Bez twarzy

BEZ TWARZY KAS/DUBOIS<br/> "Led Sans-Visages" bo tak brzmi oryginalny tytuł, to najnowszy album znanego i cenionego polskiego rysownika Zbigniewa Kasprzaka, który przenosi nas w czasy krwawej wojny trzydziestoletniej. Polska edycja tego komiksowego majstersztyku ukazała się właśnie dzięki wydawnictwu #Egmont, w cyklicznej serii "Plansze Europy". <br/>Historia rozpoczyna się kiedy pewien oddział najemników zwanych ludźmi bez twarzy, uciekając przed wrogiem, przypadkowo trafia do zagubionej i odciętej od świata doliny.<br/>Album gwarantuje nam twardą oprawę, tajemniczą historię i prawie sto stron uczty dla oczu w wykonaniu mistrza Zbigniewa Kasprzaka. Mistrz, ze znaną sobie znajomością fachu i perfekcją, przedstawia nie tylko dopracowane kadry, ale i szczegóły strojów oraz oporządzenia. <br/>Nie można też pominąć wyjątkowo klimatycznej kolorystyki pani Grażyny Kasprzak.<br/>Scenariusz napisał francuski autor cykli przygodowych Pierre Dubois, a tłumaczeniem z języka francuskiego zajęła się z zaangażowaniem Maria Mosiewicz. <br/>"Bez Twarzy" urzeka zarówno pod względem wizualnym, jak i fabularnym. Rację mają czytelnicy twierdząc, że Zbigniew Kasprzak swoim talentem wykreował sielski świat, wlewając w serce czytelnika ciepło potrzebne w chłodne jesienne wieczory.<br/>Brakowało mi jedynie bardziej rozwinętego wątku fantastycznego. <br/>Historia poprowadzona jednak jest bardzo sprawnie, choć przy końcu przyśpiesza, aby urwać się zbyt nagle i nieoczekiwanie. Być może był to zabieg celowy, sugerujący powstanie kolejnych części serii o zapomnianej przez świat dolinie.<br/>Na koniec sprawa najważniejsza i najprzyjemniejsza. Nie sądziłem, że jeszcze kiedyś będę miał okazję poczuć się jak podczas lektury pierwszego tomu Thorgala w 1988 roku, ale właśnie takie niezapomniane wrażenia towarzyszyły mi podczas czytania tego komiksu. Paradoksalnie, zapomniana dolina w magiczny sposób przeniosła mnie raz jeszcze do "Rajskiej groty" i nieśmiertelnej Skadii.