Runaways. Tom 1

Nastoletnich bohaterów ciąg dalszy.
Komiksy są moim sposobem nie kaca czytelniczego. Jednak tym razem przyniosły odwrotny skutek, bo zamiast od nowa zacząć czytać książki zaczęłam... oglądać serial na podstawie komiksu.
W „Runaways” wciągnęłam się od samego początku i zostało tak już do samego końca. Który przyszedł szybko, bo oczywiście znowu przeczytałam komiks za jednym zamachem.
Wypadałoby chyba napisać, w co się wkręciłam, bo nie sądzę, by zbyt dużo osób znało Runaways. Jest to grupa sześciu nastolatków, który odkrywają, że ich rodzice są złymi typkami. Tak więc ich dzieci wyruszają w podróż (a raczej jak wskazuje nazwa grupy – uciekają) w celu ochronienia świata przed nimi. Ale że jest to Marvel, to Runaways nie są normalnymi nastolatkami. Oczywiście jest tam Nico władająca magicznym kosturem, kosmitka Karolina, mutantka Molly, mająca swojego dinozaura Gert oraz posiadający niesamowite gadżety Chase. Tylko Alex, lider drużyny, po prostu ucieka. Kto mu zabroni, rodzice?
Jak widać – Marvel na całego. Oczywiście też każdy z ich rodziców jest złymi. A to i tak tylko minusy widoczne od razu, bo im głębiej się przygląda fabule, tym widać więcej pójść na skróty. Ponadto komiks porusza ważne tematy (między innymi przemoc w rodzinie), ale robi to strasznie powierzchownie. Trochę mnie to zawiodło. Ale sięgając po komiks nie oczekiwałam nie wiadomo czego. Nastawiłam się na dobrą zabawę i to otrzymałam.
Jak już skończyłam z narzekaniem, to przejdę do dalszych plusów. Jest nim przede wszystkim humor komiksu. Autorzy nie żałowali żartów, sypali nimi równo. Dzięki temu bawią i dialogi, i sytuacje, i postacie. Po prostu wszystko. Śmieszą też rysunki. Są one wykonane w dość... no komiczny sposób. Dla mnie, fanki nietypowych rysunków, to pasuje!
Czy polecam? Chyba to, że tuż po skończeniu komiksu zabrałam się za serial mówi samo za siebie. Ja bawiłam się świetnie i mam nadzieję, że Wy także.
(Swoją drogą – serial podobał mi się bardziej niż komiks, ale ma sporo niedociągnięć, zwłaszcza drugi sezon. Mam nadzieję, że trzeci będzie lepszy).