Sami. Czerwone kurhany. Tom 4

Wydarzenia zaprezentowane pod koniec trzeciego tomu serii, jasno pokazały młodym bohaterom, że zawsze trzeba być gotowym na wszystko. Dodji, Leïla, Yvan, Camille, Terry i grupa innych dzieciaków, którzy im zaufali wracają więc do miasta, aby założyć tam bezpieczną kwaterę główną. Chcą oni również sprawdzić co Terry pamięta z nocy, w której zniknęli wszyscy dorośli. Zdecydowanie nie będą to miłe wspomnienia i nadadzą one historii znaczącej nutki dramatyzmu. Jest to jednak zaledwie początek ich nowej niebezpiecznej przygody. Będą musieli się oni zmagać zarówno z dzikimi zwierzętami, jak i pomóc „Mistrzowi Noży”, który niespodziewanie pojawił się w ich bazie.

Fabien Vehlmann kolejny więc raz serwuje czytelnikowi naprawdę niezły i przemyślany scenariusz. Autor łączy tu klimatyczną i przytłaczającą postapokaliptyczną otoczkę, związane z nią dramaty młodych bohaterów, wyrazistą akcję i wspomnianą już szczyptę przyjemnego w odbiorze humoru. Przewracając kolejne strony albumu, obserwujemy codzienność w obozie. Widzimy dość infantylne (mocno nacechowane emocjami) zachowanie niektórych postaci. Z drugiej zaś strony twórca obrazuje ich znaczącą przemianę i konieczność szybkiego dorośnięcia. Sporo uwagi poświęca on również akcji w mieście, gdzie każdy nieprzemyślany krok może prowadzić do tragedii. Całość kończy się w naprawdę mocny, zaskakujący i widowiskowy sposób, tak aby odbiorca szybko chciał dorwać w swoje ręce piątą odsłonę serii.