Jim Cutlass Tom 1

Akcja dzieła rozpoczyna się niedługo przed wybuchem wojny secesyjnej. Tytułowy Jim Cutlass, oficer armii Północy i wielki zwolennik działań urzędującego prezydenta, wyrusza na głęboki południe, aby przejąć odziedziczony po krewnym spadek. Już podczas podróży statkiem po rzece Mississippi, wplątuje się on w dość poważne problemy. Jego interwencja zapobiegająca zabiciu czarnoskórego niewolnika, niezbyt podoba się mieszkańcom tych terenów. Jakby tego wszystkiego było mało, to okazuje się, że ziemie które odziedziczył po krewnym, musi dzielić kuzynką Carolyn, która również niezbyt przepada za mieszkańcami północy. Sprawy majątkowe i problemy z południowcami chwilowo jednak schodzą na drugi plan w momencie wybuchu wojny. Czteroletni krwawy konflikt pozwolił bohaterowie na zdobycie „sławy” pośród przełożonych jako osoby mocno niezdyscyplinowanej, ale na tyle kompetentnej, że można powierzać jej najtrudniejsze misje. Koniec wojny to doskonała okazja do powrotu do odziedziczonych ziem, które mocno straciły na swojej atrakcyjności. Chęć odbudowania potęgi plantacji będzie wiązać się z licznymi problemami, którymi Jim będzie musiał sobie poradzić. Problematyczni będą również starzy wrogowie, którzy cały czas chcą pozbawić go życia.

Już kilka pierwszych stron tytułu, pozwala dopatrzyć się tutaj pewnych analogii filmowych/serialowych. Komiks to nic innego jak specyficzna mieszanka westernów Sergio Leone oraz klasyki pokroju Przeminęło czy serialu Północ-Południe. Podobnie jest w przypadku głównego bohatera, który swoim wyglądem i zachowaniem przypomina Rhetta Butlera, kierującego się w życiu swoim własnym kodeksem moralnym (niczym bohaterowie westernów).


Przygody rudowłosego oficera Północy zaczęły pojawiać się na rynku już w rok 1976. W sumie pojawiło się 7 tomów komiksowej serii. Rodzimy czytelnik będzie miał jednak okazję poznać całą opowieść w bardziej skondensowanej (zbiorczej) formie. Cześć pierwsza zawiera w sobie trzy historie: „Mississipi River”, „Człowiek z Nowego Orleanu”, „Biały aligator”. Pierwsza z przygód Cutlass’a, pod względem jakości jest poprawna, ale zdecydowanie niezachwycająca. Początek należy traktować jako swoistego rodzaju wstęp, prezentujący zarówno bohaterów, jak i zarys większej historii. Prawdziwa jazda bez trzymanki zaczyna się od części drugiej. Od tego momentu fabuła mknie do przodu niczym kula wystrzelona z karabinu, a kolejne strony komiksu pochłania się z zapartym tchem. Strzelaniny, pościgi, próby morderstwa, barowe bójki, wielkie intrygi, ataki Ku Klux Klanu, są tutaj na porządku dziennym, czego dopełnieniem jest szczypta lekko wyczuwalnego romansu.

To jak twórcom udało się w swoim dziele oddać niesamowity klimat południa po przegranej wojnie, naprawdę zachwyca. Obraz rodzącej się z wielkiego chaosu nowej potężnej Ameryki, w której poszanowanie drugiego człowieka niezależnie od tego, jaki ma kolor skóry i poglądy, przez wiele lat nie będzie standardem. Na dodatek zostało to zaprezentowane w sposób bardzo bezpośredni, często przy użyciu brutalnych i wyrazistych środków przekazu.

Świetny scenariusz idzie na równi z rewelacyjną oprawą graficzną. Pierwsza historia to pokaz możliwości legendarnego Moebiusa, który potrafi zawrzeć w swoich pracach masę różnorodnych emocji. Dwa kolejne albumy to już artystyczna twórczość Christiana Rossiego, który nie tylko niczym nie ustępuje swojemu poprzednikowi, co nawet pod pewnymi względami go przewyższa (ocena oczywiście subiektywna). Najbardziej jego geniusz widoczny jest w

Komiksy w klimatach westernu są na topie! Niezaprzeczalnie Egmont, czyli największy wydawca w naszym kraju, zauważył ten stan rzeczy. W ciągu kilku lat przybliżył nam (prawie) cały świat przygód porucznika Mike Blueberre'ego autorstwa tuzów: rysownika Jean Giraud'a aka Moebiusa i scenarzysty Jean-Michela Charliera.<br/><br/>Z tym „całym światem”, to przesadziłem. Albowiem czekam na młodzieńcze przygody garbatego nosa vel Mike'a. Jednakże cieszy fakt, że w tym miesiącu, nasz stołeczny edytor wprowadził do dystrybucji pierwszy tom zbiorczego wydania (łącznie w środku 3 komiksy z 7) przygód Jim'a Cutlass'a. Ba, także powstałego westernu (przynajmniej pierwszy tom) dzięki pomysłowi i staraniom wspominanych tuzów, a od drugiego tomu i również trzeciego, w oprawie graficznej (znanego i lubianego w naszym kraju) Christiana Rossi.<br/><br/>Opowieść ta w duchu historii o Blueberry'm osadzona została także, w tym samym okresie dziejowym, czyli lata 70. XIX w. na Dzikim Zachodzie.<br/><br/>Rożnicę? Mike szalał sobie na prerii i toczył potyczki z Indianami, a nasz Jim Cutlass uprawia bawełnę, jest oficerem i moczy nogi na mokradłach. Nim to jednak nastąpi, to najpierw musiał wyruszyć po spadek (po wujku) do Nowego Orleanu, czyli z Północy Stanów Zjednoczonych Ameryki, na Południe.<br/><br/>Wszystko to dzieje się tuż przed wybuchem Wojny Secesyjnej. A wiadomym jest, że nie jest to dobry moment na podróże w tym kierunku jankesa abolicjonisty.<br/><br/>Nasz Jim wpadnie i to dosłownie w ręce zwolenników niewolnictwa, ale także będzie musiał zmierzyć się ze swoja kuzynką i wieloma innymi indywiduami.<br/><br/>Esencjonalna akcja opowieści pędzi na złamanie karku i co rusz Jim wpada, z deszczu pod rynnę. Strzelaniny, walki, wieszania, napady, palenia stodół z belami bawełny, plus wredne seksowne kobiety, do tego meliny i knajpy Nowego Orleanu, dobrzy i źli – murzyni i białasy, do tego przewrotki scenariuszowe i kolejne atrakcje.<br/><br/>Ten komiks płynie niczym Missouri. Za każdym zakrętem, a właściwie za każdą stroną komiksu czeka kolejna niespodzianka! Zaczniesz czytać i nie możesz przerwać. Ta wielowątkowa i rozbudowana przygoda wciąga niesłychanie. Z mistrzowską precyzją kreślony jest tu każdy element scenariusza i tła, dosłownie całego otoczenia. Dodatkowo ten tytuł mocno nawiązuje do wydarzeń historycznych. Ma się wrażenie, iż w pewien sposób bawi i uczy.<br/><br/>Na sam koniec tego wątku dodam. Nowy Orlean i okolice w westernach nie za często są pokazywane, a tu mamy w trzech tomach pełną paletę barw i folkloru z tych okolic. Na tle wielu historii z Dzikiego Zachodu, daje to wrażenie nowości.

Krótko i na temat oprawy graficznej. Ta zaprezentowana przez Moebiusa jest taka sama, jak w ostatnich tomach Bluerre'ego i można rozpisywać się o niej w samych superlatywach, ale także dobrze podrabia ten styl arcymistrza, w kolejnych komiksach Christian Rossi.<br/><br/>Jedynym zdaniem, oprawa jest przyjemna dla oczu i o samej stronie graficznej można pisać wyłącznie pozytywnie. Przepiękne ujęcia miasta, walk i jeźdźców, proporcjonalność na tle moczarowego piękna Nowego Orleanu, to wszystko absolutnie zachwyca! Sama konstrukcja oparta na klasycznym kadrowaniu oraz przejrzystości prezentuje się nienagannie. Widać w tym wszystkim ogrom pieczołowitości i precyzji.<br/><br/>W tym miejscu należy wspomnieć o samym wydaniu. Uwagę przyciąga przepiękna okładka przedstawiającą rudowłosego Jima i jego kuzyneczkę. Solidny grzbiecik, twarda oprawa, duży format, idealnie w najdrobniejszych szczegółach dopracowany DTP to cechy które kształtują jakość tej edycji. Całość wydrukowano na kredowym grubym papierze i dobrze została nasycona farbą drukarską, iż widać faktury, impasty. Ba! Efekt ten prezentuje się malowniczo i choćby owe względy zachęcają do lektury!<br/><br/>Podsumowując! Zastanawiałem się. Czy czasem seria Jim Cutlass, nie miała być spin-offem do wspominanej głównej serii przygód Mike Blueberre'ego? Notabene, w tym okresie w 1979 roku, wspominany duet arcymistrzów rozpoczął produkcję młodzieńczych przygód Blueberre'ego. Nie zmienia to stanu rzeczy, iż dostaniemy w swoje ręce kawał solidnie poprowadzonego westernu, w którym źli i dobrzy mają takie same nieobliczalne charakterki. Dostajemy w swoje łapki przygodową opowieść, którą wspaniale się czyta! Ba, przy tym pierwszym tomie odpocząłem po trudach dnia codziennego, a w tych trudnych czasach Coronavirusa, jest to wartość sama w sobie.<br/><br/>Zdecydowanie polecam!