Podniebny Harry. Wakanda. Tom 1

Wiele komiksiar i komiksiarzy kochających serie z antropomorficznymi bohaterami, szczególnie w klimatach „Blacksada” westchnęło z wielkiej radości, bo na rynku pojawił się wspaniały i godny zamiennik. A mowa tu oczywiście o pierwszym tomie „Podniebnego Harrego” o podtytule „Wakanda” autorstwa Étienna Willema. Dlaczego tak uważam? Zapraszam do lektury recenzji.<br/><br/>Ten belg – urodzony w 1972 roku, a który ukończył początkowo studia historyczne, a później dopiero (praktycznie) studium animacji (filmowej) - nie był szerzej znany w naszym kraju, ale także do 2010 roku nie przebijał się do pierwszej ligi frankofońskiego komiksu. Ma on w swoim portfolio (na obecny moment) zaledwie trzy serie. Wszystkie wydał w Paquet, a rozpoczął (w 2005 roku) od przygodowo-kryminalnej trylogii „Vieille Bruyère et Bas de Soie”, a później (w 2010 roku) skupił się na 4 tomowej (zamkniętej już) osadzonej w klimatach fantasy i średniowiecza serii „Miecz Ardeńczyka”, a z którą polski czytelnik mógł się już zapoznać i zachwycić. Zaś jego najnowszym dziełem (na obecną chwilę ujętym w 2 tomach) jest antropomorficzna seria „Podniebny Harry”.

Akcja komiku rozpoczyna się w marcu 1933 roku w Strefie 51. Aczkolwiek w tym miejscu malutki zonk, bo baza ta została otwarta kilkadziesiąt lat później. W tutejszym laboratorium trwają eksperymenty, gdyż z nieznanego źródła trafiło w ręce badaczy urządzenie pozwalające unosić przedmioty w powietrzu. Ten sukces naukowców jest jednak niczym dla zwykłych zjadaczy chleba, gdyż od 1929 roku trwa Wielki Kryzys. Nowy Jork jest pogrążony w upadku, a w jego czeluściach przebywa niegdysiejszy as przestworzy i członek eskadry Lafayette, niejaki Harry Faulkner. Nasz małpolud wsparty przez dziewczynę Betty Laverne, notabene dziennikarkę z Herald Tribune, a także przez Lumpego, czyli przyjaciela mechanika, będą musieli zmierzyć się z atakiem na Wielkie Jabłko. Dalszego zarysu fabuły w hiper szczegółach nie zdradzę, ale dodam - dzieje się! Starcia w powietrzu, starcia na ziemi, wielkie ambicje i zagrywki, tajemnice i walki wręcz, a do tego wielkie ucieczki sterowcem o nazwie Wakanda. <br/><br/>Nic dodać, nic ująć, bo czyta się to cudownie! A ile tu jest nawiązań do klasyki popkultury, a nawet do dziełek Monty Pythona! W tym komiksie jest życie i nie ma słabych momentów, a cytując klasyka, to akcja jeszcze pędzi na złamanie karku. Masz więc do czynienia z pierwszorzędnym połączeniem sensacji, przygody, gangsterskiej opowieści noir, w jeden znakomity utwór rozrywkowy. A nie dość tego ma się ogromne wrażenie, iż za momencik i za sekundę za winkla ukaże się charakterystyczna postać detektywa Blacksada. Bo cudowne są te wszystkie postacie, które mają tyle za uszami i są bardzo tajemnicze. Czytasz i chcesz jak najszybciej je poznać i ich przewiny. A nie dość tego ten wykreowany przez Étienna Willema świat nie daje o sobie zapomnieć i to nawet pomimo świadomości, iż te wszystkie sytuacje, historyjki niejeden raz, nie dwa i nie trzy widzieliśmy i o nich czytaliśmy, to jednak zaserwowane tu przez Étienna Willema, mają w sobie świeżość! <br/><br/>Multum nawiązań i smaczków znajdziesz w tym sensacyjnym tomiku i podanym w takim starym i bardzo dobrym stylu, a w którym nie brakuje także scen mocniejszych. Aczkolwiek podanych w sosie disnejowskiego cartoon, a dzięki temu niezbrutalizowanych.<br/>Bo w tym zbiorczym tomie i w tej zamkniętej pięknej opowieści jest coś nawet w dwójnasób, a nawet trójnasób urokliwego. Bo ten obraz jest bardzo ujmujący. Widzisz tych wszystkich zwierzoludzi, a na ich tle jeszcze wiernie oddane wszelakie szczególiki z czasów Wielkiego Kryzysu. Zwróć uwagę na perfekcyjne tła i jeszcze na zabawne motywy z postaciami dalszego planu. Na ten przykład jeden gościu o posturze lwa trzyma napis 'Chcę uczciwej pracy', a drugi obok o posturze myszy 'ja też'. Dosłownie każdy z tych elemencików przenosi Cię w ten urokliwy świat! Przenosi w realia wspaniale opowiedzianej sensacyjnej przygody i nawiązań popkulturowych, a to do Disnejowskiej opowieści, a to do pierwszego filmu o King Kongu i wielu innych tematów i nuasików. A z tego miksu ukazała się esencjonalna i nowa jakość!<br/><br/>Podsumowując, gwarantuję ten album Cię uraduje! Ten pierwszy tom Cię urzecze i olśni, bo jest pięknie opowiedziany i zilustrowany, a jeszcze znakomicie przez Egmont wydany! <br/><br/>Zdecydowanie polecam!

We współczesnej popkulturze antropomorfizm stał się czymś więcej niż tylko zabiegiem stylistycznym.

Wiem, że nie jest to nowatorski pomysł, bo animacje takie jak „Pszczółka Maja”, „Reksio” czy „Miś Uszatek” mają już kilkadziesiąt lat. Jednak to dopiero młodsze tytuły ośmielają się na bardziej dojrzałe przedstawienie historii ludzko-zwierzęcych bohaterów.

Koronnym przykładem jest oczywiście „BoJack Horseman” – pozycja niezwykle wyjątkowa pod względem prawdziwości i dorosłości przedstawionego świata. Komiksy nie ustępują jednak serialom. Mamy „WE3”, gdzie zwierzęcy bohaterowie co prawda nie dorównują ludziom na poziomie intelektualnym, jednak są świadomi w takim stopniu, że nie można ich uznać tylko za „braci mniejszych”.

W komiksowym świecie bryluje hiszpańska perła: „Blacksad”. Po piętach jednak zaczyna deptać naszemu kociemu detektywowi „Podniebny Harry”. „Deptanie” oznacza tu nie tylko zbliżanie się do poziomu dzieła Canalesa i Guarnido, ale również naśladowanie. Étienne Willem bierze bowiem dużo od hiszpańskiego duetu, lecz nie robi tego w sposób wtórny i nudny, a zachęcający… I obiecujący.

Trudno w recenzji „Podniebnego Harry’ego” nie odnosić się do „Blacksada”. Pomijam już zwierzęcy wygląd bohaterów. Szkopuł tkwi również w tym, że obaj panowie mogliby się spotkać na ulicy… I zresztą na taki ukryty w kadrze smaczek liczę w kolejnych dziełach Willema. Akcja obu wspomnianych komiksów rozgrywa się w I połowie XX wieku w Nowym Jorku. Pokrycie czasu akcji można jeszcze bardziej zawęzić, gdyż wiemy, że obaj panowie są weteranami I wojny światowej. W „Podniebnym Harrym” wydarzenia rozgrywają się dokładnie w marcu 1933 roku. Klimatu dodaje nam tu również tło historyczne, które autor wiernie odwzorowuje. Zostajemy więc postawieni przed Wielkim Kryzysem i prohibicją. Pierwszy z nich skutkuje między innymi olbrzymim bezrobociem (w USA sięgnęło ono 30%), a druga zakazem produkcji, sprzedaży oraz transportu alkoholu na teranie całego kraju.

Czarne czasy rzucają cień również na życie naszego bohatera – Harry’ego Faulknera. To ekslotnik z eskadry Lafayette (jest to autentyczny dywizjon, moi Państwo!), a także ekskaskader i były właściciel Latającego Cyrku Monkey Pattona (może i nie najbardziej wyrafinowane nawiązanie do Latającego Cyrku Monty Pythona, ale za to zgrabne i zabawne). Ciężko się więc dziwić, że osoba o takich kwalifikacjach odrzuca posadę mechanika. Harry pragnie znowu latać, jednak od sześciu lat pozostaje uziemiony z powodu bliżej nieznanego nam incydentu. Możemy się domyślać, że ten osobnik jest komuś solą w oku, względnie metalową rurką w silniku samolotu. Z ambiwalentnym stosunkiem pilota do braku pracy nie może się pogodzić jego ukochana – dziennikarka Betty (ech kobiety!).

W tym samym czasie nad miasto wznosi się Wakanda – sterowiec nowej generacji, który unosi się dzięki syntezowanemu helowi. To dzieło techniki wykonała spółka lotnicza, założona przez burmistrza Nowego Jorku. Polityk nie przepuszcza więc okazji do wyprawienia na zeppelinie przyjęcia… zasadniczo na swoją cześć. Jako że wszystkie zwierzęta są równe, ale niektóre są równiejsze od innych (ależ ten Orwell się tu wpasował!), zaproszeni goście bawią się nadzwyczaj wystawnie. Popijają francuskiego szampana (wspominałem o prohibicji, prawda?) i kosztują wykwintnych dań (o biedzie spowodowanej kryzysem też mówiłem, nie?). Zdawać by się mogło, że największym zmartwieniem burmistrza pozostaje

Po dalszą część recenzji zapraszam tutaj:

http://www.leniwapopkultura.