Powrót na Aldebarana

Tytuł Powrót na Aldebarana dość dosadnie wskazuje miejsce akcji. Planeta ta powinna być doskonale znana fanom twórczości brazylijskiego scenarzysty i rysownika Leo i jego kultowej serii sci-fi. To właśnie do nich kierowany jest ten tytuł. Wydarzenia zaprezentowane w albumie (wydanie zbiorcze) rozpoczynają się bowiem bezpośrednio po zakończeniu cyklu Antares. Bez dobrej znajomości cyklu nie ma więc raczej sensu podchodzić do tego tytułu, gdyż wiele wątków czy postaci będzie zbyt enigmatyczna.

Po nieudanej kolonizacji wspomnianego Antaresa i wielu problemach osobistych, Kim Keller w wyniku kilku niezależnych od niej decyzji musi powrócić na Aldebarana. Nie jest to jednak wycieczka sentymentalna w poszukiwaniu wspomnień i bliskich. Na planecie odbywa się bowiem bardzo ważny szczyt dyplomatyczny, w którym ma ona reprezentować ludzkość, co nie wszystkim się podoba. W tym samym czasie trwają badania nad tajemniczym sześcianem, który prawdopodobnie jest portalem do innego odległego świata. Ciekawość naukowców przewyższa zdrowy rozsądek, tworzony jest więc specjalny zespół, który ma zbadać, co znajduje się po jego drugiej stronie.

Mamy tutaj do czynienia z kolejnym dziełem autora łączącym w sobie elementy rozbudowanego sci-fi z wątkami dramatyczno-obyczajowymi. Twórca podobnie jak to miało miejsce w poprzednich tomach cyklu, stawia na sinusoidalną formę przekazywania treści. Spokojne momenty nastawione głównie na dialogi i prezentację świata/bohaterów przerywane są mocniejszymi scenami nacechowanymi wyrazistą dawką adrenaliny. Nie stroni on tu również od poruszania różnych o wiele bardziej złożonych kwestii pokroju praw kobiet, moralności człowieka, jego ekspansyjnego charakteru czy autorytarnych zapędów władzy. Całość tej treści podana została jednak w bardzo dobrej i przystępnej formie, którą pochłania się z niekłamaną przyjemnością.