Dorwać Ramireza. Akt I

Dwóch gangsterów przychodzi do serwisu posprzedażnego firmy, aby naprawić mikser. Tam napotkają Jacquesa i natychmiast rozpoznają w nim nieuchwytnego zabójcę, którego poszukuje ich ugrupowanie. Szybko ostrzegają szefa kartelu i rozpoczynają prawdziwe polowanie na osobę zajmującą się obecnie brawurową naprawą odkurzaczy.

Żeby klimat Arizony roku 87-go był bardziej wyczuwalny, mamy tu także dwie ciekawe bohaterki. Chelsay Tyler i Dakota Smith niczym Thelma i Louiseżyją z dnia na dzień, błąkając się po hotelach i parając kradzieżą. Ostatnim ich skokiem jest napad na bank. I to właśnie uciekając z niego dziewczyny trafiają na zdezorientowanego pracownika Robocorp, który także ucieka!

Ale, co najważniejsze, motorem całej powieści jest nie tylko gangsterska przeszłość Ramireza i wystrzałowe dziewczyny. Za tym wszystkim czai się jakaś historia smutnego Ramireza, którą odkryjemy zapewne w następnych tomach.
Więcej na https://www.monime.pl/dorwac-ramireza-tom-1/

Akt pierwszy tej nietuzinkowej serii to wielka próba odpowiedzenia na pytanie: kim jest tytułowy Ramirez? Akcja przenosi czytelnika do Arizony lat 80-tych, gdzie wspomniany bohater bez najmniejszego narzekania wykonuje każde zlecone mu zadania (może dlatego, że jest niemową). Posiadacz bujnej czupryny i równie solidnego wąsa to jeden z najlepszych specjalistów w swojej branży. Nikt nie może mu dorównać i każdy potrzebuje jego pomocy. Nikt inny z taką gracją i sprawnością nie naprawia urządzeń AGD. Dokładnie tak! Ramirez jest pracownikiem serwisu posprzedażowego jednego z gigantów produkujących urządzenia do domu i specjalizuje się w naprawie odkurzaczy. Po ciężkiej i mocno stresującej pracy wsiada on do swojego żółtego Storma 5 (prawdziwej bestii dróg) i wraca do domu, gdzie zakłada gustowną piżamkę i oddaje się objęciom Morfeusza z miękką maskotką u boku.

To jednak tylko jedna strona jego oblicza, za którą skrywa się „przerażająca” prawda. Powoli wychodzi ona na światło dzienne w momencie, kiedy dwójka gangsterów postanawia oddać do serwisu zepsuty mikser. Rozpoznają oni w tytułowym bohaterze, jednego z najbardziej krwawych i najskuteczniejszych płatnych morderców, jacy kiedykolwiek chodzili po ziemi. Czy to prawda, czy może tylko duże podobieństwo? Nie ma zbyt wiele czasu na zastawianie się nad tą kwestią szczególnie, że na scenę wkracza meksykańska mafia, której niektórzy członkowie mają własne porachunki z owym „specjalistą”.

Od samego początku mamy tutaj do czynienia z naprawdę rewelacyjną mieszanką thrillera, sensacji, kryminału i komedii, w której twórca łączy autorski pomysł z licznymi sprawdzonymi filmowymi schematami prezentacji dynamicznej fabuły. Tak jak zostało to już wspomniane na samym początku, klimatem komiks dosyć mocno przypomina klisze filmów akcji z lat 80-tych. Nie oznacza to jednak, że nie wykorzystano tutaj pewnych zapożyczeń zarówno ze starszych, jak i nowszych hitów. Baczne oko konsumenta popkultury dostrzeże tutaj zapożyczenia między innymi z takich dzieł jak: Bonie i Clyde, Pulp Fiction, Leon Zawodowiec czy Shaft. Naprawdę ekscytujący mix: pościgów, strzelanin, wybuchów, pożarów, płatnych morderców, mafii, złodziei, pięknych kobiet, szybkich samochodów i mocno absurdalnego poczucia humoru. Dzięki temu całość czyta się z niekłamaną przyjemnością, zapewniając sobie solidną dawkę rozrywki i relaksu. Tytuł jednak nie stawia tylko na widowiskowość, solidne miejsce w scenariuszu mają również postacie, które być może są pod wieloma względami stereotypowe, jednak na tyle dobrze zarysowane, że trudno nie zwrócić na nie uwagi.

Solidna fabuła idzie tutaj w parze z równie wyśmienitą oprawą graficzną, która stanowi doskonałe uzupełnienie całości. Rysunki pełne dbałości o nawet najdrobniejszy detal, prezentują piękno Stanów Zjednoczonych minionych lat. Realizm miesza się tutaj z odpowiednią dawkę karykatur, dzięki którym tytuł cały czas epatuje specyficznym humorem. Twórca nieustannie bawi się formą, w pełni wykorzystując przestrzeń poszczególnych stron, zmieniając wielkość i kształt kadrów. Najlepiej sprawdza się to w scenach akcji, które wyglądają niebywale filmowo. Petrimaux dba również o wydarzenia na drugim i trzecim planie swoich rysunków, nadając im naprawdę solidnej głębi. Świetnym i niebywale klimatycznym dodatkiem, o których należy tutaj wspomnieć, są całostronicowe reklamy wybranych

Jacques Ramirez- zamieszkały od 1981 w Falcon City w Arizonie i tam pracujący, od tego samego roku sprzedawca i technik, profesjonalista w firmie Robotop, a produkującej odkurzacze, do tego niemowa i nudziarz jeżdżący żółtym samochodem, w podobnym anturażu niczym auto Mini, od Jasia Fasoli. Droga Czytelniczko! Drogi Czytelniku! Zastanawiasz się pewnie. Kto to? Co to za postać? Czy taki nijaki, meksykański Ramirez może być bohaterem pierwszorzędnego komiksu?<br/>Jednoznaczną odpowiedź uzyskasz, już za momencik.<br/><br/>Jacques Ramirez to bohater komiksu, pierwszego tomu wydanego przez Egmont Polska, do scenariusza i oprawie graficznej Nicolasa Petrimaux'a, Na wstępie trzeba zaznaczyć, wydanego przez naszego stołecznego potentata, na takim wypasie, iż klękajcie narody!<br/><br/>Przepiękny sposób wydania polskiej wersji komiksu przyciąga wzrok. Albumik wydrukowany w w ciekawym formacie 204 x 312 mm, od razu rzuca się w oczy! Wydrukowano go w twardej oprawie umocowanej jakby w obwolucie, z przepięknymi wtłoczeniami, (w kompozycji stylizowanej na czcionkę raperów z lat 80), do tego z nałożonymi oddzielnie lakierowanymi zielonymi wstawkami (plamami) - jednym zdaniem wygląda to bardzo profesjonalnie. W środku wyśmienicie złożony, do tego wydrukowany na dobrym papierze o cudnym zapachu i uzupełniony wyśmienitymi dodatkami np. przerywnikami z reklamami z epoki, plus grafikami i posłowiem od autora. Ba, same wkładki potęgują klimat opowieści, albowiem jest na nich zawarta instrukcja obsługi odkurzacza typu Vacuumizer 2000. Wszystko to stawia ten tytuł w czołówce najlepiej wydanych publikacji z naszego rynku komiksowego. Szczerze, jeśli szukacie nietuzinkowego prezentu, nawet dla osób nieczytających na co dzień opowieści obrazkowych – to zakup tego albumu będzie strzałem w dziesiątkę! Ba, to nie koniec atutów i pozytywów dotyczących tej publikacji. Czas więc przejść do nakreślenia zarysu fabuły, oceny scenariusza oraz grafiki. <br/><br/>Opowieść przenosi nas dla lat 80-tych XX wieku, w środek lata w Arizonie do miasteczka Falcon City. Ba, amerykańskie miasto jak, to miasto z tego okresu, ma zmechanizowane centrum, a na przedmieściach rzędy domków niczym z serialu „Cudowne lata”. Mieszka tam sobie Jacques Ramirez. Wróć! To także jest prawda, ale opowieść rozpoczyna się od prologu. Albowiem przesłuchiwany w komisariacie jest jeden ze znajomych z pracy, naszego Ramireza. Ba, złego słowa podczas przesluchania na niego nie powiedział, a przecież... Aj! Dobra! To jeden z tych komiksów, w którym nie można zdradzić za wiele, z rysu fabularnego, aby nie zepsuć Ci, Ci, a Tobie to szczególnie zabawy! Droga Czytelniczko! Drogi Czytelniku! Tu dzieje się bardzo wiele! Tu akcja pędzi, niczym pościg policji za bandytą, a relacjonowany z helikoptera lokalnej amerykańskiej telewizji! Strzelają! Tam mordują! A tam się wysadzają! Do tego dwie piękne kobiety, w aparycji podobne do Thelmy Dickinson i Louise Sawyer i w tle i na każdym planie bandyci i jatki oraz tajemnice! Taki to jest komiks! Dzieje się, a do tego tytuł ten nie jest pozbawiony ogromnej dawki humoru. Dowiesz się! Dlaczego policjanci noszą okulary przeciwsłoneczne, nawet w nocy.

W środku tych wydarzeń jest on - człowiek gotowy na wszystko - Jacques Ramirez! Ba, człowiek niecharyzmatyczny, sprzedający swoje talenty za najniższą cenę i pokazujący się w ubraniach "po bracie i tacie", lecz uszytych z alpaki. Jego oblicza kameleona uwodzą czytelnika i wciągają bez reszty. Album jest perłą nad perłami! Dynamicznie poprowadzona akcja, multum tematów i wątków: w tym gangsterskie i miłosne, psychologiczne i patologiczne, w tym nawet „pojechane i odjechane” na maksa. Jakie? Nie zdradzę! Aczkolwiek, muszę zadać to pytanie, dla kumatych, tych co przeczytali. Co za typ ratuje najpierw odkurzacz? <br/><br/> Pokazywana tu narracja uwodzi nas i wciąga niesamowicie, a do tego co rusz pocięta w retrospekcjach, w ten sposób nadbudowuje klimat i wspaniale uzupełnia pewne wątki.<br/><br/><br/>Interesującym jest fakt, iż wszystko to jest pokazane w delikatnie kreskówkowym sznycie, który idealnie dopasowuje się do tonu opowieści. Postacie są ślicznie narysowane w komputerze i pokazane z pewnymi elementami fizycznymi, odzwierciedlającymi ich charakter. Mimo (w pewnym stopniu) Bajram'owskiej* grafiki mamy tu paletę ogromnej liczby różniących się fizycznością postaci w tym seksownych kobietek, ale i mnóstwo anonimowych chojraków, czyli zuchów z drugiego planu, na których warto zwrócić uwagę, gdyż pojawiają się (w tle) bezszelestnie, a potem kilka plansz dalej okazują się płatnymi zabójcami, technikami, laborantami, babciami. Tu wszystko żyje i obrazuje ten świat Ramireza w Falcon City!<br/><br/><br/>Nie zdziwię się, iż za jakiś czas niniejszy album doczeka się filmowej adaptacji, której reżyserem będzie sam Quentin Tarantino! Albowiem ten komiks jest także widocznym hołdem Nicolasa Petrimaux'a dla tego twórcy! Wstawki, podzielenie na rozdziały, kolorystyka, zarys budowania napięcia, katany na ścianach, to wszystko przypomina miks obrazów wyjętych z kadrów „Kill Billa”, a nawet „Pewnego razu...w Hollywood”!<br/><br/>Opowieść pędzi swoim szpanerskim tempem, a do tego gdzie trzeba prace zachowują charakter ironiczny i żartobliwy, plus wzorcowo odzwierciedlają historyczną rzeczywistość lat 80-tych. Tła, drugie plany nie mają charakteru niedopracowania, a wręcz w kilku momentach stanowią ważny człon w całej tej układance. Widać, iż Petrimaux poczynił stosowne badania, aby przenieść na karty komiksu, owe wszystkie detale z tamtej epoki. <br/><br/>Nicolas Petrimaux to znakomity rzemieślnik i widać po jego scenopisie i jego pracach, iż potrafił pokazać dynamiczne cechy postaci w rysunku, a do tego świetnie maluje w komputerze, niczym jest to ujęte w obrazach przestrzennych i wyciętych z jakieś gry komputerowej, a przecież zaczynał swoją karierę w 2008 roku od kolorowania humorystycznych familijnych komiksów i kreskówek. <br/><br/>Podsumowując! Jestem zachwycony tym tomiszczem, a wydanym na wypasie! Albowiem, pierwszy tom - tak zagęścił opowieść, tak zachęcił do przeczytania kolejnego (oby jak najszybciej został narysowany), tak trafił w mój gust, że czekam niecierpliwie na niego!<br/><br/>„Dorwać Ramireza” to wspaniała relaksująca lektura i czytadło, co się zowie! Bezwarunkowo lektura wartościowa! Warta, każdej wydanej złotówki, która będzie pod każdym względem ozdobą Twojej, Twojej, a Twojej to koniecznie kolekcji! Lektura, do której będziesz powracać, gdy na dworze smuta, gdy przyciska Cię szef i rodzina, gdy masz ochotę na chwilę bezpretensjonalnej rozrywki! <br/><br/>Zdecydowanie polecam!<br/><br/><br/>*Bajram'owskiej - wykonanej w podobnym stylu graficznym, niczym u Denisa Bajram'a.