Kajko i Kokosz. Szranki i konkury. Część 2.

Podróż na koniec świata jest jedynie niewinnym początkiem walki o rękę pewnej kapryśnej i niezbyt mądrej, za to oszałamiająco pięknej i kusząco bogatej Fochny. Gdyby Kajko i Kokosz wiedzieli, jakie zadania ich czekają po wyjeździe z Mirmiłowa, z radością przeżywaliby każdy nudny dzień. Bo przecież od nudy się zaczęło. To ona spowodowała, że dzielni wojowie wpadli w morderczy nastrój i zaczęli planować, jak zabić czas. Tymczasem (nomen omen) brat księcia Mirmiła Wojmił, książę nadmorskiego grodu, przybył do krewniaka po pomoc w walkach z sąsiadem Mszczujem. Kajko i Kokosz chętnie wyruszyli na wyprawę jako książęce wsparcie i dotarli z Wojmiłem do wrogiej osady, gdzie książkę, na widok córki sąsiada, grzeszącej urodą w przeciwieństwie do mądrości, zakochał się na zabój. Podobnie jak pewien mądry inaczej rycerz-poeta Wit, przyjaciel Kajka i Kokosza. I jak wielu innych mężczyzn, których dziewczę-cud zdążyło w ostatnim czasie poczęstować czarną polewką, gdy prosili o jej rękę. Teraz może zabawić się kosztem zalotników, wymyślając im niewykonalne zadania. Oto druga część trylogii zatytułowanej Szranki i konkury.