Janko Pistolet

Rene Goscinny kojarzony jest przede wszystkim jako autor Asteriksa i oczywiście przygód Mikołajka. Jednak ten twórca tworzył również inne serie, albo współpracował przy nich. Jedną z bardziej udanych , którą możemy nabyć teraz w jednym, zbiorczym tomie jest ta zatytułowana „Janko Pistolet”.

O komiksie możemy przeczytać, że:
W nadmorskiej tawernie młodzieniec Janko Pistolet postanawia spełnić swoje najskrytsze marzenia i zostaje piratem. Ale nie byle jakim, bo kaprem na służbie króla francuskiego! Janko rekrutuje załogę złożoną z przyjaciół: Małegorenia, Piotrusia, Gila, Bertranda, Hugona i papugi Jaśmina, wraz z którymi odnawia stary statek zwany „Śmiałkiem”. Wyruszają na poszukiwanie przygód do najbardziej egzotycznych krain i walczą po drodze mniej lub bardziej odważnie ze strasznymi piratami.


Powoli kończą się nam klasyczne serie Goscinnego, które można by wznowić. Jeszcze takie „Les Dingodossiers” fajnie byłoby zobaczyć znów po polsku i w całości, ale na razie mamy Janka Pistoleta, czyli takie przygody w pirackich klimatach. Zabawne, absurdalne, ale ujmujące.
Lekkie, zabawnie, z satyrą i pomysłem. Taka jest ta seria. Coś, co zmienia się z albumu na album, ale trzyma zbliżony poziom. i niby to wczesne dzieło, ale jednak nadal bardzo udane i dobrze wykonane. Coś co spodoba się starszym i młodszym, fajnie bawi pirackimi schematami i ma urok.
No i graficznie jest znakomite. Tu też zmienia się z czasem, ale nie rzuca się to w oczy. Wszystko za to świetnie wygląda, są też dodatki, a całość po prostu godna polecenia jest każdemu.

GOŚCINNI PIRACI

I kolejny zbiorczy tom prac Goscinnego i Uderzo w naszych rękach. Czwarty już z kolei. I, jak większość poprzednich odsłon, serwuje nam tu raczej rzeczy mniej znane (choć akurat na rynku zagranicznym jeśli chodzi o komiksy pirackie to rzecz swoje uznanie posiada) – ot pięć albumów z serii „Janko Pistolet”. Ale pięć świetnych albumów, na wskroś klasycznych (w końcu to była pierwsza wspólna opowieść obu autorów, która doczekała się wydania), a co za tym idzie nieco mniej porywających, niż np. „Asteriks”. Nie zmienia to jednak faktu, że nadal są to rzeczy absolutnie poznania warte. I to niezależnie od tego, ile macie lat.

Janko Pistolet to młody chłopak, który chce zostać piratem. I to takim na służbie króla Francji. Więc w tawernie rekrutuje załogę, ot swoich przyjaciół, odnawia stary statek i tak zaczynają się ich przygody na morzach i oceanach! Przygody, ale i liczne niebezpieczeństwa!

Najpierw taka ciekawostka. Wiecie, ta seria w oryginale ukazywała się w latach 50. XX wieku (dokładnie między rokiem 1952 a 1956). Ta publikacja przebiegała w formie odcinków drukowanych w „Bonne Soirée”. Potem, od 1989 do 1999 roku, rzecz zaczęła ukazywać się w albumach i wyszły wówczas cztery części. No i tu, po tym krótkim zarysie historycznym, docieramy w końcu do ciekawostki – bo kiedy Egmont wydawał serie w 2008 roku w zbiorczym tomie, wydał od razu wszystkie pięć części. A zatem czytelnicy nad Wisłą mogli cieszyć się tym piątym tomem szybciej, niż odbiorcy z krajów frankofońskich, którzy na edycję albumową czekali aż do 2013.

No ale wracając do samego albumu, to mamy tutaj opowieść przygodową. Piracką serię, gdzie liczą się humor i duża dawka wydarzeń serwowanych w szybkim tempie. Satyra? Jak na Goscinnego przystało, też jest, jest dużo zabawy motywami i schematami. A skoro on to robił, wiadomo, że zrobił tak, by i dzieci były zachwycone, i dorośli zadowoleni. By było mądrze, ciekawie i w fajnych sceneriach, z wyrazistymi bohaterami i masą żartów sytuacyjnych, słownych, obrazkowych. I z odwołaniami też, bo ty zawsze najlepsze dzieła Goscinnego stały.

Wiadomo, styl jeszcze nie jest tutaj tak wyrazisty, jak w „Iznogudzie” czy „Asteriksie”, aczkolwiek ma wszystkie elementy, które cenimy. Trochę autorzy próbują, trochę badają grunt, trochę eksperymentują, ale robią to po swojemu, w ten sposób, który uwielbiamy. Pędzą jednocześnie przed siebie, nie dają się nudzić, fajnie wykorzystują te pirackie motywy, za którymi ja ogólnie nie przepadam, ale w ich wykonaniu kupują mnie całkowicie. No i jeszcze te rysunki – Uderzo po mistrzowsku ilustruje to wszystko, kreską cartoonową, ale gęsto zapełniającą kadry detalami i smaczkami. Do tego wydanie, dodatki (trochę mniej ich niż poprzednio, ale nadal ciekawe) i… No dużo dobrej zabawy dla całej rodziny.